Mixed U12 – BVG

Afgelopen zaterdag stond voor U12 een wedstrijd op het programma tegen BV Groningen. Het betrof een uitwedstrijd die al om 9.00 gespeeld diende te worden. Dus om kwart voor acht vertrokken we vanaf ons trefpunt bij de Spar.

Gezien voorgaande ontmoetingen, wisten we dat die overwinning er wel zou komen, maar omdat we wat punten betreft, de vierde stek moesten delen met de meiden van Celeritas Donar en zij een iets positiever doelsaldo hadden, moest het wel een stevige overwinning worden. Minimaal 40 punten verschil, aldus Stef. We dachten hiermee de jongens wel op scherp te zetten. Eenmaal op het veld, troffen we een tegenstander, waarbij toch her en der wat andere gezichten te zien waren. Nieuwe spelers? Of geleend van een ander team? Ze oogden in ieder geval of ze wat ouder waren en ook meer kwaliteit hadden en dat zou in het begin ook wel blijken. Verder kregen we te maken met een scheidsrechtersduo die, zo bleek vlak voor de wedstrijd, nog nooit een jeugdwedstrijd hadden gefloten. Ook dat bleek. Elk foutje werd afgefloten en bestraft, alsof het een wedstrijd uit de eredivisie betrof. En wat nog vervelender was, ze floten voor ons gevoel, nogal vaak in ons nadeel. Gevolg was dat we, in plaats van een vliegende start, na de eerste periode tegen een achterstand aankeken. 4-6 Bovendien waren een aantal van onze jongen danig gefrustreerd door zoveel onrecht. Ook de coaches, die normaal gesproken de rustheid zelve zijn en bovendien nuchter blijven, moesten met lede ogen aanzien, hoeveel onrecht ons werd aangedaan. Toch kregen we het voor elkaar om hieruit kracht te putten en de ruggen te rechten. Wat zouden we nu gaan beleven? Die dikke overwinning zou er alsnog komen. En langzamerhand begon dat gevoel ook de overhand te krijgen. De 2e periode sloten we af met een kleine voorsprong. BV Groningen bleef echter nog lang in de buurt, mede dankzij hun puike vrije worpen. 6 keer mochten ze aanleggen en vijf gingen in het netje. Iets wat aan onze kant nog steeds aandacht verdiend. Ook het scoren uit de aanval, verdiend immer nog aandacht. Zouden we minimaal de helft van onze schotpogingen raak hebben geschoten, dan kon ongetwijfeld de kampioensvlag opnieuw worden gehezen. Via de periodestanden 14-10 en 20-16, hadden we bij rust een gaatje geslagen van 8 punten. Dat was niet ons doel. Dat moest dus anders. Opvallend genoeg scoorden we de meeste punten, terwijl onze scherpschutters op de bank zaten, behalve 1. Papi was deze morgen ontketend. Nagenoeg in zn eentje tilde hij de stand naar een voor de tegenstander onoverbrugbare achterstand. En daar zaten een aantal waanzinnig mooie fastbreaks bij. Uiteindelijk stokte de teller voor Papi bij 18 punten en leek hij topscoorder te worden. Tot Midas het nog ff op zn heupen kreeg en in de slotseconden toch nog langszij kwam. De twee uitblinkers dus, maar eigenlijk verdiend het hele team de complimenten, waarbij ook Diego opvallend speelde. Normaal gesproken een stille kracht, nu was hij los en legde 10 punten in het netje. Uiteindelijk maakten we toch nog ruim verschil met een eindstand van 58-32. Komende zaterdag hebben we een appeltje te schillen met HSVB uit Haren. Winnen we die, dan komt de derde plaats weer in zicht. Eindigen bij de eerste drie, het zou een mooi slot zijn, van een, nu al roerig seizoen.

Groet,
Coach Arnold

Scores:
Papi 18, Midas 18, Diego 10, Chris 8, Daan 2, Gino 2